Form ve Yüzey

Biçimi ya da mekânı ve bunların gerektirdiklerini anlamaya başlamak için, “görsel algı “da bahsedildiği gibi, bunların temel özelliklerini belirlememiz gerekir. Örneğin, ister iki boyutlu ister üç boyutlu olsun, derinliğin büyük ölçüde etkili olduğu durumlarda, bir şeyi tanımlamanın en kolay yolu onu görmek olduğundan, bunu yapmanın en basit yolu ışık kullanmaktır.

Özelliklerini belirledikten sonra ihtiyaçlarını anlamaya başlayabiliriz, örneğimizi göz önünde bulundurursak, üç boyutlu nesneler ve düz yüzeyler söz konusu olduğunda ele alınması gereken kritik bir nokta, belirli yüzeylerin veya öğelerin diğerlerinden daha fazla veya daha az aydınlatmaya ihtiyaç duyabileceği kontrast kontrolüdür. Örneğin, bir mekan tüm yüzeylerden aynı şekilde aydınlatılırsa düz ve tanımlanamaz görünecektir. Bazı durumlarda, James Turrell’in 2011’de Ganzfeld’de güzel bir şekilde yarattığı için bu istenen etki olabilir. Ancak mimari açıdan bu, günlük bir deneyimde bir gözlemcinin arzu ettiği sonuç olmayabilir.

Parlaklık veya kontrastlar mekanın tasarımının genel bir parçası olarak düşünülmelidir, bu şekilde tasarımcı bu daha parlak yüzeylerden bir yansıtıcı olarak faydalanabilir, ışığı bir duvardan, tavandan, sütunlardan vb. geri yansıtabilir, ışığı mekanın geri kalanına geri yansıtabilir ve aynı zamanda kullanıcı konforu için çok kritik olduğu için eşit aydınlatmayı akılda tutabilir. Tasarımcılar olarak, kontrast kullanırken her zaman dikkatli olmalıyız, çünkü bir mekanda istenmeyen sonuçlar doğurabilir. Bu nedenle, alanın amacından uzaklaşabileceği için gereksiz kontrasttan kurtulmak en iyisidir. Ancak bu, kontrastın gerçekten gerekli olduğu durumlar için geçerli değildir. Böyle bir durumda, doğru kullanıldığında, odak aydınlatması mekana harika bir katkı sağlayabilir.